zaterdag 10 april 2021

De Krokus dichtbij.

100mm macro
100mm macro, 1/640 sec f/2.8 ISO100

De sneeuwperiode van dit jaar was nog niet voorbij of de eerste lentebloemen schoten al snel de grond uit. En wie kent ze niet? De meest bekende bloemen zijn het sneeuwklokje, de winterakonieten uiteraard, de krokus. De krokus is een van de voorbodes van het voorjaar en er is zelfs een vakantie naar genoemd namelijk de krokusvakantie. Tegenwoordig wordt deze ook wel de voorjaarsvakantie genoemd, maar de naam geeft ook aan dat met het verschijnen van de krokus ook de lente er aankomt. De sneeuw was bij mij in de stad nog niet eens gesmolten of in de parken en bermen waren al de groene sprieten van krokussen te zien. Na een paar dagen heb je dan ook op veel plekken een vrolijk gekleurd paars tapijt van bloemen.

Tijdens een wandeling in het Zuiderpark zag ik dat er waarschijnlijk iemand iets te enthousiast had gemaaid want langs de berm lagen een aantal afgesneden krokussen in het gras. Omdat ik regelmatig thuis macro foto’s maak en de paarse, gele en oranje kleurencombinatie mij wel beviel besloot ik er één mee te nemen. Nadat ik thuis kwam heb ik er verder niet meer aan gedacht, dus een paar dagen later herinnerde ik mij dat de bloem nog in mijn tas zat. Deze was nu droog en verkreukeld en ondanks dat was het nog steeds een leuk onderwerp. Vooral om eens een keer extreem dichtbij te gaan.

Focus-stacking 4 foto’s, 50mm, 1/13 sec. f/11 ISO 200


Eerst wat meer over deze veel voorkomende bloem. De krokus is een knolgewas en maakt deel uit
van de lissenfamilie. Ondertussen zijn er honderden verschillende soorten en is in Nederland vooral een gecultiveerde bloem. De krokussen zijn oorspronkelijk afkomstig uit landen rond de
Middellandse Zee en omstreeks het jaar 1550 zijn ze ook naar Nederland gehaald door de Vlaming Ogier Ghiselin de Busbecq. De naam krokus komt van het Griekse woord krokos. In de Griekse mythologie was Krokos een metgezel van Hermes die door de goden werd veranderd in een bloem. Deze bloem draagt sindsdien de naam krokus.  

Dat in de oudheid deze bloem al bekend was wil zeggen dat een voor ons vrij normale verschijning dus al duizenden jaren oud is. Niet alleen de bloem zelf is al eeuwen bekend. Ook een bijproduct van de krokus is dat, namelijk saffraan. Saffraan is een specerij die gewonnen wordt uit de roodkleurige stempels van de saffraankrokus (Crocus sativus). De stempel of stigma is het bovenste gedeelte van de stamper. Deze krokus word hoofdzakelijk gekweekt in het Midden-Oosten. Voor saffraan zijn 600 tot 850 bloemen van deze krokus nodig voor 5 gram saffraan. Saffraan behoort mede hierdoor tot één van de duurste specerijen. Helaas kan je van onze Nederlandse krokus dus geen saffraan winnen.

50mm, 1/8 sec. f/11 ISO 20
50mm, 1/8 sec. f/11 ISO 20

Op onderstaande foto kan je goed de stamper en meeldraden zien. Ook zie je veel minuscule
stuifmeelkorreltjes. De krokus is ook populair bij honingbijen en hommels, deze bezoeken de krokus regelmatig.

 Focus-stacking 2 foto’s, 50mm, 1/15 sec. f/11 ISO 200

Al deze foto’s zijn gemaakt met een macro balg van Minolta. Het voordeel van een balg is dat je veel grotere vergrotingen kan maken dan met een standaard macrolens. Deze gaan meestal maximaal tot 1:1. Terwijl een balg 2:1 of meer kan vergroten. De hier gebruikte lens is een standaardlens van Minolta. In dit geval een Minolta MC Rokkor-PF 50mm f/1.7. Deze lens is gemaakt tussen 1973 en 1977 en is dus zo’n 25 a 30 jaar oud en presteert nog prima. De achtergrond is een wit stuk karton ter grootte van een A4. De krokus zit in een klem van een zogenaamd derde-handje.  De verlichting zijn 2  LumeCube 2.0 LED lampjes die op flexibele zwanenhalsjes zijn gemonteerd zodat, wanneer nodig, het licht van verschillende kanten kan komen.


Dit artikel is ook verschenen in de 35e editie van DeNatuurIn


zondag 31 januari 2021

Fotohut in het Gooi.


Begin december had ik het idee om een keer een fotohut te huren. Dit is iets wat ik nog nooit had gedaan en het leek mij dan ook meteen een leuke gelegenheid om in deze periode er toch eens een keer uit te zijn. Via de nieuwsbrief van https://www.natuurfotografie.nl/ kwam ik de fotohut tegen waar dit artikel over gaat. Ik heb deze geboekt via de site van Bart Siebelink https://mentornatuurfotografie.nl/ Deze hut bevindt zich in een niet-openbaar stuk natuur van het Goois Natuurreservaat en is heel goed bereikbaar met auto en trein. Het is zo’n 10 minuten lopen vanaf de dichtstbijzijnde parkeerplaats (gratis parkeren) en 15 minuten van een treinstation. De hut is gerealiseerd in samenwerking met Het Goois Natuurreservaat (GNR) en was bij de opening een primeur, omdat het GNR de eerste terrein beherende organisatie is die meewerkt aan een verhuurbare fotohut. De helft van de opbrengst gaat dan ook naar het Goois Natuurreservaat.

De fotohut biedt genoeg ruimte voor maximaal 3 personen, hoewel 2 personen qua ruimte beter is. Er staan stoelen en je kan fotograferen vanaf statief of via een rijstzak vanaf de opklapbare vensterbanken. De hut is in de grond verzonken, zodat je goed zicht hebt op een klein vijvertje voor de hut en de bomen rondom. Het bijkomend voordeel is dat bijna al de actie ook op ooghoogte plaatsvindt. Fotograferen kan je of door een ruit of via een opening met camouflagenet. De ruit ligt recht voor het water en de opening daar weer naast. Ik was samen met een vriend van mij en je kan dus regelmatig van plek veranderen, zodat je niet altijd foto’s vanuit hetzelfde standpunt hebt.
De ruit en het luik zijn beide zo’n 1,25 meter breed dus er is meer dan voldoende bewegingsruimte.


Alle foto’s bij dit artikel zijn gemaakt met een 300mm en dat is meer dan voldoende. Soms zijn vogels zo dichtbij dat je ook met een korter brandpuntsafstand af kan. Ik heb zelf gefotografeerd vanaf statief met een gimbalhead (schommelkop), wat in dit geval ideaal was omdat je met dit type statiefkop in combinatie met een zware lens een grote bewegingsvrijheid hebt en snel kan reageren op de verschillende plekken waar opeens de vogels verschijnen. Behalve het vijvertje staan er een paar kleine boompjes in het zand voor de hut. Je mag ook takken en stronken verplaatsen zodat je je eigen unieke voor- en achtergrond kan creëren. Een extra service is dat er voer beschikbaar is. Er staat een ton met strooivoer en zelfs een pot pindakaas zodat je regelmatig kan voeren en zo de vogels lokken. 

Dat er bijna dagelijks gevoerd wordt is al bij de vogels bekend, want we hadden het luik voor de ruit nog niet omhoog gehaald of er zat al een roodborstje vlak voor het raam naar binnen te kijken met een blik van “waar blijft het eten?”. Over eten gesproken, er is horeca in de buurt maar dat was in deze tijd gesloten, maar met eigen brood en een grote thermoskan met koffie kom je de dag wel door. Uiteraard zorg je ervoor dat je alles weer netjes achterlaat en afval weer meeneemt. In de fotohut ligt ook een logboek, hierin kan je de gespotte vogels opschrijven.

 De vogels die wij sowieso gezien hebben zijn: koolmees, kuifmees, pimpelmees, glanskop, merel, roodborst, boomklever, grote bonte specht, sijs, vink en koperwiek.

Wat wordt er nog meer gespot? Dat zijn zwartkop, fitis, tjiftjaf, gaai, winterkoning, heggemus, zanglijster, houtduif, holenduif, staartmees, boomkruiper, appelvink, en roofvogels zoals havik, wespendief, buizerd en sperwer. Behalve vogels zijn er ook andere diersoorten te zien, onder andere rosse woelmuis, eekhoorn, vos en ree. En in de vijver kikker, watersalamander en libelle.

Wat leuk is om te zien is het badritueel van sommige vogels. Zeker de koolmezen nemen daar de tijd voor en kan soms 10 à 15 minuten duren, waarbij er behoorlijk gespetterd wordt.

Lijkt het je leuk om zelf ook eens een fotohut te huren?  Er zijn tegenwoordig verschillende fotohutten te huur in Nederland en deze in het Gooi kan ik in ieder geval deze zeker aanraden.
Kijk voor info en voor het reserveren op: https://mentornatuurfotografie.nl/product/fotohut-gooi-i-s-m-goois-natuurreservaat/ Ik ga zeker in de lente de fotohut nog een keer huren, het terrein is dan groen en het is langer licht, dan zijn de foto’s ook weer anders dan in december.

 Dit artikel is ook verschenen in de 34e editie van DeNatuurIn

Fotografie is niet alleen kijken, maar vooral ook “zien”

“Een wereldstad aan de Maas”. Oftewel Rotterdam, oftewel de stad waar deze fotograaf zijn wortels gevestigd heeft. Pieter heeft een unieke zicht en maakt foto’s op meerdere gebieden. Haven & industrie, natuur & landschappen, of anders architectuur of mensen? Wedden dat er voor u ook iets tussen zit!?

Welkom dus op mijn blog, deze blog maakt deel uit van mijn officiële site: www.pietervanroijen.nl