Deel 11: De Minolta 9000 met Ilford FP4 plus.
Het vorige analoge avontuur was met Ilford HP5, de bekende ISO 400 zwart-wit film. Deze keer is de hoofdrol voor het "kleinere (korrel) broertje" FP4. Dit is een ISO 125 film en is, net als HP5, al een behoorlijke aantal jaren op de markt. Namelijk sinds 1935. Echter deze film zag toen het levenslicht als een ISO 40 film.
De naam FP betekend 'Fine grain Panchromatic'. Fine Grain = fijne (dus kleine) korrel en Panchromatic = gevoelig voor alle golflengten van het zichtbare licht. In 1939 werd het FP 2 en daarna FP3 (1942-1968),waarbij de iSO werd verhoogd van 40 tot 64 en 125. FP4 kwam in 1968 en toen bleef de ISO 125. Sinds 1990 is de huidige versie FP4-Plus.
FP4-Plus is een zwart-wit film met een mooi contrast en een kleine korrel. Ook deze film is weer ontwikkeld door Cameralisatie en zelf gedigitaliseerd. Met het verschil dat ik nu de Sony A7R5 met Sony 90mm macro gebruik in plaats van de A99II met Minolta 100mm Macro. De resultaten zijn een stuk scherper.
Deze keer zijn de foto's van een dagje Dordrecht in augustus en drie verschillende dagen rond de parkkade en het RDM terrein ten tijde van de Wereldhavendagen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten