zaterdag 27 februari 2016

De Belgische kust.



IJsbar Valerie - De Haan

Tijdens de voorjaarsvakantie zijn we een paar dagen naar Zeeuws Vlaanderen geweest, vlak bij het grensplaatsje Sluis. Aangezien België een steenworp afstand is zijn we regelmatig even de grens overgegaan. Hoewel het weer in februari niet leent voor strand bezoek is de Belgische kust een fascinerende plek waarbij oude grandeur van de badplaatsen zich verenigt met verval. Een van de meest mooie plekken langs de kust is De Haan ook wel bekend als "Coq au Mer" In deze stad zijn nog veel gebouwen in een Jugendstil / Art Deco stijl te vinden.

Hotel Astoria - De Haan
Brasserie Paname (nu gesloten)- De Haan
De Haan telt ruim 12.000 inwoners (waarvan ongeveer 5200 inwoners in de badplaats De Haan, ongeveer 4000 in Wenduine en de rest in Klemskerke, Vosseslag, Harendijke en Vlissegem. Toerisme vormt een belangrijke bron van inkomsten in deze gemeente. De Heilige Monica is de beschermheilige van De Haan. In tegenstelling tot de andere badplaatsen aan de Belgische kust is hoogbouw van meer dan 5 verdiepingen hier verboden. De "concessie" is opgenomen in de lijst van de 50 mooiste dorpen van Vlaanderen.

Grand Hotel Belle Vue - De Haan
Vervallen woningen aan de Leopoldlaan - De Haan

Albert Einstein woonde in 1933 enkele maanden in De Haan. Na een verblijf als gastprofessor in de Verenigde Staten, kwam hij op zijn terugreis naar Duitsland in maart 1933 aan in de Antwerpse haven. Omdat Adolf Hitler in diezelfde maand verkozen was in Duitsland, besloot het echtpaar Einstein niet terug te keren en vertrokken naar De Haan, waar ze gingen wonen in het linker gedeelte van de dubbelvilla ‘Savoyarde’ in de Shakespearelaan. Uiteindelijk werd het voor Einstein ook in België te gevaarlijk en op 9 september 1933 verliet hij incognito De Haan, richting Engeland waarna hij op 17 oktober 1933 voorgoed vertrok naar de Verenigde Staten.
Savoyarde’ in de Shakespearelaan - De Haan


Tweeling pand aan de Zeedijk -Wenduine
Er zijn langs de kust niet alleen flats winkels en oude statige gebouwen te vinden maar gelukkig ook nog genoeg andere onderwerpen om te fotograferen.

Langs de Pier - Blankenberge

Strand - Zeebrugge

Kunst aan de Kust: De man die de boot zag, in de lucht van Jean Bilguin - Zeebrugge

Vervallen winkelpandje aan het strand - De Haan
Stay with me - De Panne

Strand - De Panne
Golfbreker - Mariakerke

Tramhalte langs het Strand - Mariakerke
Tramhalte langs het strand - Mariakerke

Fietsen langs het strand - Mariakerke
Strandbank - De Haan
Boulevard - De Haan
Boulevard - De Haan
Out of business - De haan
Oud maar statig - De Haan
Strand zicht - Wenduine
Uitzichtpunt - Wenduine
Zwembad Wielingen - Wenduine

Zeedijk - Wenduine
Zeedijk - Wenduine
Zeedijk - Wenduine

Zeedijk - Wenduine

Zeedijk - Wenduine
 Zoals je ziet een ruime keus aan onderwerpen, nu was het vrij stil (en regenachtig) in de lente en zomer is het anders en is het heel toeristisch en zeer druk. Maar dat is weer een ander verhaal.

zaterdag 9 januari 2016

Nieuw natuur magazine: denatuurin

Denatuurin! is een gratis natuur-& fotografiemagazine. Met dit magazine willen wij een magazine van en voor de lezers maken. Een magazine dat niet alleen een podium voor de redactie is om zijn/haar werk te laten zien, maar juist ook voor de lezers. Met natuur & fotografie als onderwerp spreken wij een grote doelgroep met overlappende interesses aan. Voordat er gestart is met het magazine is er een redactieteam gevormd. Hierbij is er gekeken naar de verschillende interesses van de redacteuren. Met dit redactieteam gaan we een zo groot mogelijke groep lezers aanspreken.
Doordat de verspreiding van ons magazine per e-mail gaat is deze niet te verwarren met een nieuwsbrief. Per e-mail houden we de lezers op de hoogte dat er weer een nieuw magazine uit is en kan je deze openen door op een link te klikken. Het magazine is zo gemaakt dat deze goed te lezen is op de computer, tablet en smartphone. Kortom je kan het magazine lezen waar en wanneer je wil
Een artikel in dit nieuwe magazine is van mijn hand, hieronder is dit artikel weergegeven.

Verschillende kleuren en vormen

Geschreven door Pieter van Roijen

Herfst, die tijd van het jaar dat de natuur weer van kleur verandert en de bomen hun bladeren afgooien. Het is een goede tijd van het jaar om foto’s te maken van bomen gehuld in rood, oranje en goud. Uiteraard zijn deze foto’s mooi en geven de herfstsfeer goed weer, maar ook een enkel blaadje kan een interessante foto opleveren. Hiervoor hoef je niet speciaal af te reizen naar de hei of een bos, maar ook in je eigen de buurt kan je genoeg onderwerpen vinden. In een park, een plantsoen, je eigen straat of zelfs in je eigen tuin. Een soort van Urban Nature dus. Regelmatig blijven er bladeren aan bomen en struiken hangen, dus je kan dit soort foto’s nog tot de lente maken.

Als je goed kijkt hebben bladeren hebben allemaal verschillende kleuren en vormen. Er zijn, net als sneeuwvlokjes, geen twee bladeren hetzelfde. Ze zijn plat, gekruld, nat, droog, gescheurd, verkleurd of er zitten gaten in. Als je maar één of twee bladeren als onderwerp gebruikt zie je soms de meest interessante vormen. Als je de foto ook nog eens een kwartslag draait geeft het een iets andere kijk op de natuur.
50mm --- f/1.7 --- 1/400 sec. --- ISO 100
85mm --- f/1.7 --- 1/200 sec. --- ISO 400

Voor dit soort close-ups gebruik ik zelf graag een zo groot mogelijke diafragmaopening, f/1.4 tot f/2.8, zodat de achtergrond onscherp is. De details in de achtergrond vervagen en vallen niet meer op zodat het geheel wat rustiger overkomt. Door de kleinere scherptediepte moet je echter wel goed opletten


Wil je ook gratis dit magazine in je mailbox ontvangen? schrijf je in op www.denatuurin-magazine.nl/

*e-mailadressen worden niet gedeeld of verkocht aan derden

woensdag 30 december 2015

Foto in het Ikazia Ziekenhuis.


Een door mij gemaakte foto van de SS Rotterdam en een watertaxi hangt sinds december 2015 op bijna 3 meter breed in de wachtkamer van de afdeling urologie van het Ikazia Ziekenhuis Rotterdam. De foto is geprint op fotobehang en past mooi boven de stoelen van de wachtkamer en sluit goed aan bij het raam aan de rechterzijde.
   



De zwart-wit foto is gemaakt met een Fuji X20 en NIK SilverEfex Pro2. 

Met dank aan:
Ikazia Ziekenhuis Rotterdam
- Ing. Derk Budde, Projectleider Bouwzaken en Projecten
Simonse Afbouw BV - voor het plaatsen
MC Art Papendrecht - voor het printen van het fotobehang


Ook een kopen? Kijk hier: http://goo.gl/IX2Kws


vrijdag 9 oktober 2015

Vintage lens: Enna München Lithagon 35 mm f/3.5


  

Enna of Enna Werk was een kleine Duitse fabrikant van lenzen, gevestigd in München. Enna was actief van ± 1940 tot de jaren 1980 en maakte lenzen voor een aantal Duitse camera fabrikanten en retailers, met name Alpa, Balda, Porst en Revue. Het bedrijf bestaat nog steeds, maar is gestopt met het produceren van cameralenzen.

Deze post gaat over de Enna München
Lithagon 35mm f/3.5. Een kleine en niet zo lichtsterke 35mm.

Mijn exemplaar heeft blijkbaar nogal een ruig leven achter de rug. De belettering is al redelijk verdwenen en op een gegeven moment is er een deukje in de filterring gekomen. Waarschijnlijk is de lens een keer gevallen.

De prijs was € 25,00 inclusief een Pentax Spotmatic F met originele paraat tas én een gratis Rolmax 35mm f/3.5.

Een koopje dus en ik mag daarom niet klagen.
Hoe is de kwaliteit?  Het meest aparte van deze lens is
de constructie van de diafragmaring. Deze loopt bijna gelijk aan de scherpstelring.

Draai je aan de scherpstelring dan draait heel gemakkelijk de diaframaring mee en daardoor gaat het diafragma weer open of dicht. En draai je aan het diafragma.... ja dan verdraai je de scherpstelling ook weer heel makkelijk.

Het is eigenlijk een 3 hands bediening. 1 hand voor de camera, 1 voor de scherpstelling en 1 voor het diafragma. Met 2 handen lukt het trouwens ook wel na wat oefening.


De beeld kwaliteit is niet echt topkwaliteit, het is sowieso geen Carl Zeiss Jena maar meer onder in de middenklasse. De foto's zijn een beetje kleurloos en met weinig contrast dus e.e.a moet goed worden bijgetrokken in CameraRaw en/of Photoshop.




 

Net als alle andere M42 lenzen op A-mount is het niet mogelijk om scherp te stellen op oneindig maar alles daarvoor is redelijk scherp te krijgen. Fors diafragmeren helpt wel maar het blijft behelpen.

Verder is de bokeh van deze lens  vrij hard en niet zo zacht als bijvoorbeeld bij Meyer-Optik of Helios. Onder de € 50,00 is het een goede aankoop maar daarboven zijn er zeker veel betere alternatieven te vinden.








maandag 10 augustus 2015

Vintage lens: Meyer-Optik Görlitz Orestor 135mm f/2.8





De Meyer-Optik Görlitz Orestor 135mm f/2.8 is een goede vintage 135mm lens die scherpe beelden, een goede bokeh en een zeer solide metalen constructie biedt. De lens werd geproduceerd tussen 1966 en 1978, waarna het merk Meyer-Optik Görlitz verder ging onder de naam Pentacon.  
De Meyer-Optik Görlitz Orestor 135mm f/2.8 is dus eigenlijk de voorloper van de eerste versie van de Pentacon 2.8 135mm lens.

Het bijzondere van de Meyer-Optik Görlitz lenzen vindt ik het diafragma. Deze heeft over het algemeen meer bladen dan andere lenzen. Zo heeft de eerder besproken  Telemegor 400 mm f/ 5.5 maar liefst 19 bladen. De Orestor 135mm heeft er dan niet zoveel maar het diafragma heeft nog altijd 15 bladen en gaat  traploos van f/2.8 tot f/32.



De bouwkwaliteit van de Orestor 135mm is uitstekend en de lens presteert boven het gemiddelde in vergelijking met andere oude lenzen in deze prijsklasse. De scherpstelling en diafragma-instellingen zijn ergonomisch goed geplaatst en de metalen constructie, inclusief de zonnekap, voelt solide aan. Verder heeft deze lens een  "minimale" scherpstelafstand van 150cm en een gewicht van 515gr.

Net als de meeste andere Meyer-Optik Görlitz lenzen, creëert ook deze een aparte look en feel.
De kleuren, de bokeh en de scherpte niveaus zijn redelijk goed.
Echter zoals veel vintage lenzen heeft deze geen multi-coating de kleuren zijn dan ook wat warm maar dat is gemakkelijk te corrigeren in bijvoorbeeld Photoshop of Lightroom.



De Orestor 135mm heeft een m42 schroefdraad en ik gebruik een M42 naar A-mount adapter ring van het merk Kipon.  Ook dit objectief heeft een onscherpte op oneindig. De onscherpte op oneindig kan ook komen doordat de adapter niet "diep" genoeg is. Er kan dan sowieso niet op oneindig worden scherpgesteld. Zie de twee foto's hieronder.
Links originele foto, rechts crop
Aan de rechter foto is duidelijk te zien dat de molen niet scherp is ondanks dat de lens op oneindig stond ingesteld. Diafragmeren helpt wel, maar dan moeten de lichtomstandigheden wel gunstig zijn.

Net als de Helios 44-2 is de Orestor 135mm dus meer geschikt voor dichtbij opnames. Heb je er dan niet zo veel aan? Dat is ook niet het geval, alles wat dichterbij is dan oneindig is prima geschikt. Voor mijn exemplaar heb ik € 95,00 betaald bij kamera.nl en dat is een redelijk goede prijs voor deze lens.

Straatfotografie gaat ook prima met deze lens.
 
 
Bij bewegende onderwerpen als vogels en vlinders
moet je wel geluk hebben bij het scherpstellen
Maar nog beter presteert deze lens als je nog dichterbij gaat. De mooie bokeh die wordt veroorzaakt door de 15 diafragma bladen komt dan veel meer tot zijn recht. De kortste afstand is wel 150cm
dus de term "dichtbij" is wel relatief.


 



De informatie over deze lens heb ik van vintage-camera-lenses.com en allphotolenses.com
Behalve de foto's van de camera zelf zijn alle foto's gemaakt met de Sony A99 en Meyer-Optik Görlitz Orestor 135mm f/2.8.

zondag 9 augustus 2015

Vintage lens: Helios 44-2

A99 met Helios 44-2
De zonnekap is niet origineel.

De Russische Helios ("Гелиос") 44 is een van de meest geproduceerde lenzen ter wereld.
Hoewel
de productie inmiddels gestopt, zijn er nog steeds enorme aantallen van deze lens in omloop waardoor het een zeer betaalbare en makkelijk te vinden lens is. Ik heb voor de mijne € 25,00 betaald en dan zat er nog een Zenith B camera aan vast.

De Helios 44 is een kopie van de Carl Zeiss Biotar 58mm. En hoewel de naamgeving misschien anders vermoeden, is de Helios-44 geen 44mm lens, maar een 58mm f2 lens en heeft een enkelvoudige coating.
  
 



De Helios 44 staat bekend om zijn aparte bokeh. In het Engels noemt met het vaak "Swirly". Ik heb er geen goede Nederlandse term voor maar de Engelse term zegt m.i. wel genoeg. Dit effect zie je vooral bij f/2.0. De scherpte is dan beperkt maar de achtergrond maakt dan weer veel goed.
Er zijn een aantal verschillende uitvoeringen van deze lens. Onder andere de eerdere 44 en de 44-2. Er is ook nog een 44M maar die heeft een iets ander diafragma en daardoor is de bokeh ook minder. 
Mijn Helios is de 44-2 deze is lichter en kleiner dan de Helios 44M. De minimale scherpstelafstand is ook iets korter en heeft geen manual/automatische diafragma knop. Verder heeft de 44-2 zes lens elementen en een minimale scherpstelafstand van 50cm. Het diafragma loopt van f/2.0 tot f/16. De lens weegt 221 gram.



De 44-2 heeft een m42 schroefdraad en ik gebruik een M42 naar A-mount adapter ring van het merk  Kipon.  In de praktijk is de 44-2 niet echt een standaard lens voor algemeen gebruik. Bij volle opening zijn de foto's zacht en wat onscherp je moet dan flink diafragmeren.

Voorbeeld 1
Dit voorbeeld geeft de onscherpte goed weer. Deze foto is genomen met volle opening, f/2.0 dus. Links de originele foto en rechts een crop op 100%. Beide foto's zijn S.O.O.C, oftewel Straight Out Of Camera wat betekend dat er niets aan bewerkt of gecorrigeerd is.

De onscherpte (op oneindig) komt doordat de adapter niet "diep" genoeg is. Er kan dan sowieso niet op oneindig worden scherpgesteld. De reden daarvoor is dat anders de achterkant van de lens tegen de spiegel van de camera kan komen wat dus schade kan veroorzaken. Met andere woorden het is dus een noodzakelijk kwaad. Om die reden zijn de spiegelloze camera's dan ook veel beter geschikt om met dit soort lenzen te werken en zijn er veel meer combinaties met lenzen te maken.

Voorbeeld 2

Bij dit tweede voorbeeld kan je goed zien wat voor verschil het diafragmeren maakt. Deze twee foto's zijn gemaakt van het zelfde onderwerp en zijn een 50% crop.  Links  f/2.0 en rechts de maximale f/16. Er is een duidelijk verschil. Helaas gaat de lens maar tot f/16 en niet tot f/22.

Wanneer je weet wat de limiet van deze lens is kun je er ook gebruik van maken. Je fotografeert dan maar wat dichterbij. Onder goede omstandigheden geeft de lens je een echte vintage look & feel.  
De foto hieronder is ook S.O.O.C, alleen maar vierkant afgesneden en met een witte border.
Het zou zomaar gemaakt kunnen zijn met je smartfoon en Instagram app.

De Instagram look & feel
De kracht van de lens zit echter in de close-up's. Hier wordt het pas echt leuk, de eerder genoemde "bokeh" komt hier dan goed tot zijn recht.
 
Ook bij f/2.0 is de lens al redelijk scherp (50% crop)
 
 


De informatie over deze lens heb ik van vintage-camera-lenses.com en allphotolenses.com
Behalve de foto's van de camera zelf zijn alle foto's gemaakt met de Sony A99 en Helios A44-2 

zondag 26 juli 2015

Vintage lens: Meyer-Optik Görlitz Telemegor 400mm f/5.5

Zoals ik al schreef in deze blogpost: Hasselblad lenzen op Sony camera's
zijn er niet veel adapters voor de sony A-mount maar na het succes van de Hasselblad adapter besloot ik de volgende adapter aan te schaffen. Het ging dit keer om de M42 adapter. De reden daarvan was dat ik al een paar jaar een oude telelens had liggen waar ik niets mee kon omdat deze een M42 aansluiting heeft en niet op een van mijn camera's paste.. 


De lens waar het om gaat is een  Telemegor 400 mm f/ 5.5 van Meyer-Optik. Dit oude Duitse merk uit Görlitz werd opgericht in 1896. In 1968 werd Meyer-Opitk ingelijfd door Pentacon, maar  is onlangs weer begonnen met het produceren van een aantal lenzen. De 400mm is echter een oudje en is geproduceerd ergens tussen 1952 en 1964.

Lens? dit is een lens!
De lens heeft een stevige uitstraling en is niet echt klein van stuk, 34 cm van begin tot eind. Samen met het gewicht van maar liefst 1,8 kilo mag deze lens met recht groot genoemd worden.
Wat verder opvalt is het diafragma, dat het van f/5.5 tot f/32 loopt is dan niet zo bijzonder maar het bestaat uit maar liefst 19 bladen! Ook gaat het traploos van f/5.5 tot f/32 dus wil je diafragma 8.7 of 23.3? dat kan, geen probleem.

19 bladig traploos diafragma
Het scherpstellen vergt een hoop van je pols, tussen 20 meter en oneindig is het al een halve slag en met een minimale afstand van 6 meter betekend het dat je sowieso wat afstand moet nemen tot je onderwerp.
De Duitse slag is wat anders dan de Franse slag.


De adapter die ik gebruik is weer van het merk Kipon, net als de adapter voor de Hasselblad en is dit keer gekocht bij CameraNu.nl

Qua gebruik is het lens waarbij je niet makkelijk en snel foto's maakt. De grote scherpstelslag maakt dat je wat tijd moet nemen en dus even snel voorbij vliegende vogels fotograferen zit er zo 1, 2,3 niet in, vooral als ze tussen de 10 en 150 meter van je af zijn. 
 
De eerste foto's zijn dan vooral van stilstaande objecten. Wat als eerste opvalt is de bokeh van deze lens op volle diafragma opening. Het doet denken aan een spiegellens. Ook is het beeld dan wat wollig. Bij verder diafragmeren verdwijnen beide effecten snel.


Op korte afstand heb je een beperkte scherptediepte en moet je het dan vooral van de eerder genoemde bokeh hebben.


Een statief is aan te raden












Fotografie is niet alleen kijken, maar vooral ook “zien”

“Een wereldstad aan de Maas”. Oftewel Rotterdam, oftewel de stad waar deze fotograaf zijn wortels gevestigd heeft. Pieter heeft een unieke zicht en maakt foto’s op meerdere gebieden. Haven & industrie, natuur & landschappen, of anders architectuur of mensen? Wedden dat er voor u ook iets tussen zit!?

Welkom dus op mijn blog, deze blog maakt deel uit van mijn officiële site: www.pietervanroijen.nl